|
دانست که مرگ می خواهد ٬بر سرش تاج بگذارد و از رنج ها آزادش کند به سوی شعله ها گام برداشت شعله ها جسمش را نیازرد ٬ بلکه آن را نواخت و در جریانی رهایش کرد که هیچ گرمی و انفجاری نداشت . با ناراحتی و خواری و هراس دریافت که خود نیز خیالی بیش نبوده است دانست که دیگری او را به خواب می دیده است .
"ویرانه های مدور" (بورخس)
+ نوشته شده توسط منا محبی عدل در 16 May 2006
|
تا بیاغازم از خاطر زدودم ٬ همدردی با خود را حتی !
نه از گناهان و جنون های بزرگش بلکه از کمالش رنج می بردم آن هنگام که پیش از هر چه از آدمی ٬ می رنجیدم ! *** من آنگاه که از جستجو خسته شدم یافتن را فرا گرفتم و زمانیکه باد مخالف وزیدن گرفت با بادبانهای خویش به پیش راندم .!
"حکمت شادان " (نیچه)
+ نوشته شده توسط منا محبی عدل در 16 May 2006
|
من خدا هستم ٬ قهرمان هستم ٬ فیلسوف هستم شیطان هستم ٬ دنیا هستم ٬ و این خود روش خسته کننده ای ست برای گفتن اینکه من وجود ندارم .
"جاودانه "(بورخس)
+ نوشته شده توسط منا محبی عدل در 16 May 2006
|
چگونه به دروازه شهرشان بیایم منی که از یاد برده ام زیستن در میان کوتوله ها را ! فرزانگی ام به کردار خورشید است می خواستم نورشان باشم کورشان کردم خورشید فرزانگی ام دیده این شب کوران را زد ! *** انسان شوم است همواره همه فرزانگان برای دلداری ام چنین می گفتند : اگر تنها خود بار خویشم فرو افکنیدم سخت ! (نیچه)
+ نوشته شده توسط منا محبی عدل در 16 May 2006
|
|
|
